“Miala tsiny aho, fa ianao koa…”
Mety ho marina fa nisy zavatra nampalahelo anao koa. Saingy rehefa ampidirinao ao amin’ny fifonana izany, dia mety ho tsapan’ilay olona fa mbola izy indray no omena tsiny.
Sarotra ny manaiky hoe nandratra olona isika, indrindra rehefa tsy izany no nokasaina. Nefa tsy mamafa ny ratra ny hoe: “Tsy izany no tiako holazaina.”
Ao amin’ny Ohabolana 28:13, mifamatotra ny fanekena ny fahadisoana sy ny fialana amin’izany. Tsy ny filazana hoe “diso aho” ihany àry no ilaina, fa ny fiovana hita amin’ny ataontsika koa.
Raha misy olona tokony hifonanao anio, lazao mazava izay nataonao: “Niteny mafy taminao aho. Tsy nety izany. Miala tsiny aho.” Dia henoy izy, fa aza maika hiaro tena.
Raha misy zavatra azo amboarina, ataovy izay vitanao. Ary raha ilay fahazarana nandratra azy no miverimberina, dia eo indrindra no tokony hanombohan’ny fiovana.
Mety tsy hiverina avy hatrany ny fitokisana. Omeo fotoana izy. Tsy adidiny ny mampitony anao satria efa nifona ianao.
Tsy mampihena ny hasinao ny fanekena fahadisoana. Manome anao fahafahana hiala amin’izany izy.
Ny fifonana mangataka famelan-keloka. Ny fiovana manomboka manarina ny fitokisana.